در تاریخ ماندگار شد
روزهاى سال، به طور طبيعى و به خودى خود همه مثل همند؛ اين انسانها هستند، اين ارادهها و مجاهدتهاست كه يك روزى را از ميان روزهاى ديگر برميكشد و آن را مشخص ميكند، متمايز ميكند، متفاوت ميكند و مثل يك پرچمى نگه ميدارد تا راهنماى ديگران باشد. روز عاشورا - دهم محرم - فى نفسه با روزهاى ديگر فرقى ندارد؛ اين حسين بن على (عليه السّلام) است كه به اين روز جان ميدهد، معنا ميدهد، او را تا عرش بالا ميبرد؛ اين مجاهدتهاى ياران حسين بن على (عليه السّلام) است كه به اين روز، اين خطورت و اهميت را ميبخشد. روز نوزدهم دى هم همين جور است، روز نهم دىِ امسال هم از همين قبيل است. نهم دى با دهم دى فرقى ندارد؛ اين مردمند كه ناگهان با يك حركت - كه آن حركت برخاسته از همان عواملى است كه نوزدهم دىِ قم را تشكيل داد؛ يعنى برخاسته ى از بصيرت است، از دشمنشناسى است، از وقتشناسى است، از حضور در عرصهى مجاهدانه است - روز نهم دى را هم متمايز ميكنند.
مطمئن باشيد كه روز نهم دىِ امسال هم در تاريخ ماند؛ اين هم يك روز متمايزى شد. شايد به يك معنا بشود گفت كه در شرائط كنونى - كه شرائط غبارآلودگىِ فضاست - اين حركت مردم اهميت مضاعفى داشت؛ كار بزرگى بود. هرچه انسان در اطراف اين قضايا فكر ميكند، دست خداى متعال را، دست قدرت را، روح ولايت را، روح حسين بن على (عليه السّلام) را مىبيند. اين كارها كارهائى نيست كه با ارادهى امثال ما انجام بگيرد؛ اين كار خداست، اين دست قدرت الهى است؛ همان طور كه امام فرمودند: «من در تمام اين مدت، دست قدرت الهى را در پشت اين قضايا ديدم». پس از راهپیمایی های گسترده و خود جوش مردم ایران در شهرهای مختلف در ابراز انزجار از اتفاقات روی داده در روز عاشورا، مردم تهران و همه شهرهای کشور نیز در نهم دی ماه در حمایت از ولایت فقیه ، نظام و رهبری حماسه ای گرانقدر را آفریدند

حماسه ۹ دی
حماسهای که مردم ایران با حضور میلیونی خود در ۹ دی آفریدند، سه تاثیر متفاوت بر سه گروه مختلف داشت. اول باعث دلگرمی و احساس غرور و قدرت خود مردم ایران و دوستان انقلاب در داخل و سراسر دنیا شد. دوم خشم و عصبانیت دشمنان و منافقان و البته واکنش همراه با انفعال و عقبنشینی آنها را به همراه داشت و سوم باعث بیداری عدهای شد که در چند ماه گذشته در تحلیل و بررسی اوضاع ایران تا حدودی دچار شک و تردید شده بودند.
این حماسه بزرگ، بدون شک باشکوهترین و بزرگترین اجتماع و راهپیمایی سراسری مردم ایران در ۳۰ سال گذشته بود. در این مساله هیچ شک و تردیدی وجود ندارد. گواه این ادعا خود مردم ایران هستند که این حماسه بزرگ را خلق کردند. در بسیاری از شهرهای کوچک و بزرگ به ویژه تهران و قم، خود مردم شاهد هستند و تایید میکنند که تاکنون چنین اجتماع بزرگی را ندیده بودند.
بر روی ادامه مطلب کلیک کنید
مفهوم فتنه
برای شناخت فتنه و درک بهتر آن مفهوم فتنه را شاخت.ابتدا باید علامه طباطبایی در
تفسیر المیزان فتنه را این گونه تعریف کرده است:
«فتنه عبارت است از این که بعضی از امّت با بعضی دیگر اختلاف می کند، در امری
که تمامی امت حقیقت امر را می فهمند که کدام است و لیکن یک دسته از قبول آن
سرپیچی نموده و آگاهانه بر ظلم و منکر اقدام می کند. آن دسته دیگر هم که
حقیقت امر را قبول کرده اند، آنان را نهی نمی کنند، در نتیجه آثار سوء آن دامن گیر
همة امّت می شود. به طور مسلّم، همة ظلم ها این طور نیستند و مقصود ارتکاب به
تمامی انحاء ظلم هم نیست، چون همة ظلم ها چنین اثر سویی دارند و این که
خداوند، همة امت را از آن زنهار داده (واتقوا فتنه لا تصیبن الذین ظلموا) معلوم می
شود که منظور آن ظلمی است که عمومی باشد و چنین ظلمی باید از قبیل به هم
خوردن حکومت حقة اسلامی و زمام آن را به ناحق به دست گرفتن و پایمال کردن
احکام قطعی از کتاب خدا و سنّت که راجع به حکومت حقه است، باشد». [1]
در روض الجنان و روح الجنان چنین آمده است:
«اصل فتنه اخبار و امتحان باشد و آزمایش و آن بلیّت (بلاهایی) که باطن آدمی به آن
پیدا شود را فتنه خوانند و خصلتی و حالتی که با پدید آمد آن مردمان به یکدیگر ظلم
کند.» [2]
در فرهنگ لغات زبان فارسی معین مفهوم فتنه این گونه آمده است:فتنه در
«چون زبان فارسی، کاربرد بسیار دارد و به معنای امتحان کردن، آزمودن، گمراه
کردن، ضلالت، اختلاف میان مردم ، آشوب ، محنت و عذاب مورد استفاده قرار می گیرد.»[3]
فتنه در قرآن و عترت
علامه طباطبایی در تفسیر آیه 25 سوره انفال می فرمایند:
«[این آیات] می خواهد، همة مؤمنین را از فتنه ای که مخصوص ستمکاران از
ایشان است و مربوط به کفار و مشرکین نیست، زنهار دهد، در عین اینکه
مختص به ستمکاران از مؤمنین است، مع ذلک خطاب را متوجه همة مؤمنین
کرده، برای این که آثار سوء آن فتنه گریبانگیر همه می شود. دلیلی که
دلالت کند، بر این که "عقاب" در جمله "ان الله شدید العقاب" مختص به
عذاب دنیوی است، از قبیل اختلافات قومی و شیوع قتل و فساد و از میان
رفتن امنیت و آسایش در دست نیست و به همین جهت باید مقصود از فتنه
هر چند مختص به بعضی از مؤمنین است، فتنه ای باشد که تمامی افراد
امّت بایستی در صدد دفع آن برآیند و با امر به معروف و نهی از منکر که خدا
برایشان واجب کرده از شعله ور شدن آتش آن جلوگیری به عمل آورند...
گو که این فتنه مختص به یک دسته است. یعنی مختص به ستمکاران و
لیکن اثر سوء آن دامن گیر همه شده و در اثر اختلاف، همه دچار ذلت و
مسکنت و هر بلا و تلخ کامی دیگر می شوند و همه در پیشگاه خداوند
مسئول می گردند و خدا شدید العقاب است.»[4]
امیرالمؤمنین (ع) در بیان رسایی ، فتنه را این گونه تبیین می فرمایند:
«منشاء فتنه ها و فسادها، پیروی از خواهش های نفس است و احکامی
که بر خلاف شرع صادر گردد، کتاب خدا با آن خواهش ها و احکام مخالف
. گروهی از مردم، دیگران را بر خواهش ها و حکم های برخلاف دین یاری و پیروی می کنند.»[5]
فتنه سال 88 مهم ترین مقطع تاریخ انقلاب اسلامی
در سال 1388 فتنه ای عظیم که یکی از مهم ترین مقطع تاریخ انقلاب
اسلامی به شمار می رود، علیه نظام اسلامی توسط دشمنان قسم
خورده انقلاب اسلامی به پا گردید که آنها سالها برای آن برنامه ریزی و آماده
سازی کرده بودند. متأسفانه علاوه بر دشمنان قسم خورده، دوستان نادان
در این امتحان مردود شدند. در این امتحان و فتنه بزرگ تنها علمدار انقلاب
اسلامی، حضرت آیت الله العظمی خامنه ای، وارث بزرگ امام راحل به شمار
می رفت، به خوبی توانستند، سکان کشتی را از تلاطم فتنه ها نجات و به
مقصد برسانند. شرح ماجرای فتنه از نمایش عظیم مشارکت مردمی در
انتخابات 22 خرداد 1388 آغاز شد. مشارکتی که بیش از 40 میلیون نفر در آن شرکت کردند

